Logo da xuntanza co vicepresidente da Xunta. Modificacións no anteproxecto da lei do xogo
O pasado venres, 9 de xullo, o Presidente da Confederación ANPAS GALEGAS mantivo unha xuntanza co Vicepresidente da Xunta de Galicia e máis co Director Xeral de Emerxencias e Interior, na que se falou das alegacións que esta Confederación presentou ao anteproxecto da Lei do Xogo e Apostas de Galicia.
Para nós o xogo é un problema que afecta dun xeito especial á adolescencia; xogar diñeiro é unha actividade adulta, que precisa dun coñecemento serio e responsábel do que se está a facer, de cal é a contía que se pode xogar, de cando parar, etc; todas estas condicións non están ao alcance da meirande parte da mocidade adolescente, que aínda está a se formar a súa personalidade, e por iso é imprescindíbel que a normativa e o noso traballo estean encamiñadas á defendela na súa cualidade de, neste eido, xente especialmente vulnerábel.
Por iso presentamos unha batería de alegacións ao anteproxecto, e por iso demandamos en todos os espazos ao noso alcance que esas alegacións fosen contestadas e tidas en conta. Pois ben, na xuntanza do pasado venres falouse diso, do que alegamos e do que responderon:
– Queremos que a nova Lei introduza a realidade da prevención dentro do seu articulado: aseguróusenos que así sería.
– Queremos que non haxa publicidade do xogo: así será no que se refire ao xogo controlado pola Xunta, escoitamos que así sería nos medios audiovisuais galegos, e que a posible publicidade na prensa escrita estaría limitada a información de localización de espazos e horarios. É certo que o xogo máis perigoso neste momento é o xogo en liña, que e o máis utilizado xunto co que depende das Loterías do Estado ou da ONCE, e eses formatos non son competencias autonómicas, pero aí exporemos a mesma necesidade ao Estado; e a Xunta está disposta a facer valer igualmente a experiencia galega de non publicidade como unha reivindicación para todo o Estado español.
– Definirase no texto legal o que se entende por “xogo responsábel”, un termo que a nós resúltanos pouco afortunado se non vai acompañado desa definición que debe quitarlle a súa connotación permisiva para situalo no ámbito do risco.
– As salas de xogo colocaranse a 300 metros dos centros escolares, no canto dos 150 iniciais, e ademais a medición da distancia farase dun xeito radial, e non contando os camiños concretos; para nós esta é unha das moi boas noticias que recibimos.
– As máquinas de apostas nos bares accionaranse por control remoto, como están actualmente as dispensadoras de tabaco, para garantir o control sobre a minoría de idade das persoas usuarias. Esta tamén é unha excelente noticia; máis aínda se vai acompañada, como se nos asegurou, dunha ampla campaña inspectora que asegure o cumprimento legal.
– O control da idade das persoas usuarias das diferentes localizacións de xogo será unha prioridade para a Administración, e será o obxectivo da xa mencionada campaña inspectora.
– Crearase o observatorio galego do xogo, para que todas esteamos onde se poida facer un seguimento da realidade do xogo logo da aprobación da lei; indicamos especialmente que non debera ser un órgano ritual, senón operativo e certo, no que se poida falar e traballar.
– Adicarase unha porcentaxe da recadación por sancións ao tratamento da ludopatía, o que tamén aprobamos inicialmente.
Lamentablemente hai cousas que quedan fóra e ás que non renunciamos: fundamentalmente está a problemática competencial, que fai que a Xunta non poida regular dun xeito uniforme todo o territorio galego, e impide que poidamos avanzar realmente na visualización do xogo como unha experiencia negativa; e tamén botamos en falta a presenza da Consellaría de educación, que tal semella ser unicamente unha consellaría de atención académica, porque a nosa demanda pasa pola presenza nos centros escolares –dun xeito obrigatorio, organizado e sistemático- de estratexias de formación nas adiccións, en todas, e tamén no xogo, que está a ser un dos problemas de maior crecemento na nosa xente moza.
Algo avanzamos, non tanto como quereriamos, pero algo si que se avanzou; sobre todo na intencionalidade de traballar conxuntamente, e na escoita –agardamos que non sexa puntual- do que as nais e pais galegas temos que dicir sobre a vida presente e futura da xuventude de noso.
